MOMO


YAZAR: MİCHAEL ENDE

YAYINEVİ: PEGASUS YAYINLARI

SAYFA SAYISI: 304

Yazar Hakkında

1929 da Almanya’da doğan yazar aktörlük yaptı, oyunlar, skeçler yazdı. Eleştirmenlik ve tiyatro yönetmenliği yaptı. Çocuk kitaplarının yanısıra yetişkinler içinde bir çok eseri vardır.

Kitap İncelemesi

Kimsesiz bir kız çocuğu olan Momo kalıntı bir amfitiatr’da insanların yardımlarıyla yaşamaktaydı. Momo günümüzde insanların başaramadığı dinleme konusunda çok başarılıydı ve çok iyi bir dinleyiciydi. Semtteki çoğu insan ona gün içinde uğrar sorunlarını anlatırdı. Bir çok insan aralarındaki problemi Momo sayesinde çözer, çocuklar hep onun yanında oyun kurar en çok onunla eğlenirlerdi. Momo’nun en yakın dostları ise çöpcü Beppo ve turist rehberi Gigi’ydi. Beppo hergün işini severek yapar ve sokakları süpürür, Gigi ise turistlere türlü türlü hikayeler anlatırdı.

Duman adamlar denilen Zaman Tasarruf Şirketi’nin kurucuları ise insanları zamanlarını tasarruf etmeleri konusunda ikna edip, tasarruf ettikleri zamanı çalarak varlıklarını sürdürmekteydi. Momo’nun duman adamlarla başı dertteydi. Çünkü bu adamlar Momo’nun çevresindeki herkesi ikna edip birbirleriyle ilişkilerini soğutuyor çocukları daha yararlı işler yapabileceklerini söyledikleri okullara ve kurslara gönderiyor, fakat bir türlü Momo’yu ikna edemiyorlardı. Momo eski dostlarını çok özlüyordu. Herkesin birer robot gibi hayatlarına devam etmelerine çok üzülüyor bir şeyler yapmal istiyordu. Fakat duman adamlar insanların tasarruf ettikleri zamanla çoğalabilen varlıklar olduğu için bir türlü Momo’yu rahat bırakmıyorlardı.

Hora Usta’nın kaplumbağası Kossiopeia en büyük yardımcısıydı bu süreçte. Onu duman adamların elinden kurtarıp Hiçbir zaman sokağı’ndaki Hiçbir yerde evinde yaşayan Hora Usta’ya getirip, duman adamlarla savaşmak için plan yaptılar. Plan şuydu Hora Usta zamanı durduracak, Momo duman adamların fabrikasına girerek bütün depoların kapaklarını açacak ve çaldıkları zamanı boşaltacaktı.

Bakalım Momo hikayenin sonunda başarılı olacak mı?

Momo bana değerini sıradanlaştırdığım çok önemli bir kavramı hatırlattı. Zaman. Hangimiz akıp giden yaşantılarımızda zamanın değerini bilip mutlu olmak adına, kaliteli zaman geçirmeyi benimsiyoruz ki? İnsanlar görev bildikleri işlerini severek yapmıyor, aileler çocuklarına vakit ayıramıyor ve günler sıradan ve monoton bir şekilde bir birini takip ediyor. kitabı okuyup da hayatını sorgulamayan var mı?

Kitaptan Alıntılar

Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.

(SAYFA 65 )

İnsanlar kendilerini korkutan şeylere çok daha çabuk inanıyorlar.

( SAYFA 179 )


Beklemelisin yavrum. Tıpkı bir tohumun başını dünyaya çıkarmadan önce güneş dönencesini beklemesi ve ozamana kadar toprağın altında uyuması gibi. Senin içinde de sözcüklerin doğup olgunlaşması aynı sürede olur ancak.

( SAYFA 185 )

Çocuklar geleceğin insan hammaddesidir.

( SAYFA 206 )

Oyunları onları bakıcıları öğretiyor ve bu oyunlar hep yararlı bir hizmet şeklinde oluyordu. Ama bir şeyler olurken de bazı şeyleri unutmaları gerekmişti; Sevinmeyi, hayal kurmayı ve heyecanlamayı unuttular.

( SAYFA 207 )

Bir hazine sandığının içine kilitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğacakmış gibi hissediyordu. Hiçbir çıkış yolu yoktu. Kimse ona ulaşamıyor ve oda kimseye varlığını gösteremiyordu. Dağ gibi bir zaman yığının altında bunamış kalmıştı.

( SAYFA 237 )

Başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu.

( SAYFA 237 )

Author: zencefillikedi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir